- Dzięki szachom poznałem żonę, a później ze względu na żonę i dzieci przestałem grać – mówi z uśmiechem Zdzisław Zięba. Po latach elektronik z Walcowni Blach Grubych wrócił jednak do swojego hobby i znów występuje w turniejach.

Nie potrafi sobie przypomnieć, kiedy nauczył się grać w szachy. – Od zawsze w domu grałem z tatą i starszym bratem. Razem z nim w 1977 r. zapisałem się do klubu MDK. Moim pierwszym trenerem był Jan Jończyk – opowiada Zdzisław Zięba. Miał wtedy 15 lat i od tej pory szachy stały się jego życiową pasją.

Kupował radzieckie czasopisma i książki, żeby analizować partie arcymistrzów. W wojsku mówili na niego „Karpow”. Występował w kilku częstochowskich klubach: Skrze, Rakowie, Maratonie. Jeździł na turnieje, grywał z najlepszymi: Jackiem Flisem, Witalisem Sapisem, Markiem Matlakiem, Agnieszką Brustman... Odnosił sukcesy: otrzymał I kategorię szachową, dwa razy był w półfinale Mistrzostw Polski w grze korespondencyjnej, a w 1998 r. został mistrzem Częstochowy. – I wtedy przestałem grać – mówi. – Miałem obowiązki rodzinne, dzieci szły do szkoły, trzeba się było nimi zająć, pomóc żonie.

Żonę też poznał dzięki szachom. - W 1986 r. zająłem trzecie miejsce w Mistrzostwach Polski Hutników. W nagrodę od dyrekcji dostałem zaproszenie na bal sylwestrowy i wtedy po raz się spotkaliśmy. Rok później wzięliśmy ślub – wspomina. Teraz córka jest pełnoletnia, a syn został szachowym mistrzem Gimnazjum nr 18. – Mając 16 lat pierwszy raz w życiu ze mną wygrał – dodaje Zdzisław Zięba, który w 2006 r. wrócił do szachownicy. – Gry się nie zapomina, ale po tak długiej przerwie brakuje mi kontaktu z najlepszymi, muszę sięgnąć do zeszytów, gdzie mam zapisy dawnych partii– mówi. Wciąż potrafi zagrać partię bez patrzenia na szachownicę. – To stały układ 64 pól i figur, mam go w głowie. Szachiści mają takie specyficzne umysły.

Być może „szachowy” umysł sprawił, że Zdzisław Zięba znalazł sobie drugie hobby: układanie krzyżówek. – Ale nie lubię takich prostych, opartych na wpisywaniu wyrazów w diagram. Wolę bardziej skomplikowane: „wybieranki”, „eliminatki”,„paraanagramówki” - opowiada. Jego zadania polegają nie tylko na odgadnięciu i wpisaniu odpowiedniego słowa, ale również na ułożeniu z jego liter kolejnych wyrazów lub łączeniu ich w hasła.

Zadania publikował w pismach szaradziarskich: „Rozrywka”, „Rewia rozrywki”, „Diagram”. Żeby ułatwić sobie prace kupił komputer i specjalny program. – Koszty na pewno się zwróciły, bo za opublikowane zadanie zawsze dostaję jakieś pieniądze – tłumaczy. – Lubię rozwiązywać krzyżówki, ale na pewno trudniej je układać i daje to jeszcze więcej satysfakcji.

– Mam teraz więcej czasu i mogę znów zająć się szachami. Szkoda tylko, że dzisiaj nie ma gdzie pograć. Jak zaczynałem, to w Częstochowie było kilka klubów, odbywało się wiele turniejów – opowiada Zdzisław Zięba. Na szczęście pozostał Internet, gdzie można grać na specjalnych portalach z przeciwnikami z innych miast lub analizować ich partie. - Od czasu do czasu siadamy z bratem przed komputerem i podglądamy, jak grają najlepsi - mówi.

Po długiej przerwie wystartował w cyklu turniejów, który częstochowscy szachiści rozgrywają w Kusiętach. Jego plany sięgają jednak dalej. – Chciałbym zorganizować kółko szachowe dla młodzieży i zająć się szkoleniem. Może uda mi się przekonać do tego pomysłu proboszcza, który ma sale w domu parafialnym – mówi. – To jednak jesienią, bo latem będę zajęty działką. Muszę zadbać o sadzonki pomidorów. No i jeszcze trzeba znaleźć czas, żeby pograć w szachy.

JN